Linie wsparcia i oporu

     Metoda liczenia poziomów wsparć i oporów jest jedną najważniejszych i najpowszechniej stosowanych metod w analizie technicznej rynku.

     Linia wsparcia (wykres 7a) jest jest obszarem, gdzie aktywność strony popytowej jest na tyle duża, by przezwycieżyc stronę podażową i zatrzymać dalsze spadki. Jest to miejsce odbicia zniżek. Inwestorzy traktują taką zniżkę jak okazję do zakupu aktywów po niskiej cenie, wywołując w ten sposób fale wzrostów.








     Natomiast linia oporu (wykres 7b) jest obszarem, gdzie aktywność strony podażowej jest na tyle duża, by przezwyciężyć stronę popytową i zahamować wzrosty. Inwestorzy traktują taką zwyżkę jak okazję do realizacji zysków po satysfakcjonującym kursie, wywołując w ten sposób fale spadków.

Poziomy wsparcia i oporu są tym bardziej wiarygodne, im częściej były testowane.

     Niezmiernie ważne są momenty przebicia tych poziomów. Przebicie takie ma znaczenie psychologiczne - np. podczas hossy, przebicie oporu oznacza, że dominująca na rynku siła jest w stanie odeprzeć atak siły przeciwnej, a to jest sygnał kontynuacji dotychczasowego trendu.

Jeśli natomiast podczas hossy przebiciu ulega linia wsparcia - mamy sygnał końca aktualnej tendencji. Jednak sygnał odwrócenia trendu musi być bardzo wyraźny i towarzyszyć jemu powinny zwiększone obroty - zazwyczaj stosuje się wtedy odpowiedni filtr.


W analizie rynku przy użyciu linii wsparć i oporu niezmiernie ważna jest reguła tzw. "zmiany biegunów", tj. pokonane wsparcie staje sie oporem, a pokonany opór staje się wsparciem.